Duadan Acizim Ama Varsa Bi Şehadet Alırım(!)

Duadan Acizim Ama Varsa Bi Şehadet Alırım(!)

En büyük umutlarımızın çalındığı yerde başlıyordu hayal kırıklığımız. Bahar dedik ki; yeniden gerçekleşen diriliş, imtihan dedik ki; mükâfat, sabır dedik ki; sonundaki selamet düşüncesi, ayakta tutsun bizi. Mısır; firavunlardan sonra kavuştuğu gerçek liderine çölde bulduğu pınar gibi sevindi, sahiplendi. Ama bildi de, İslâm’ın düşmanı bitmezdi!

Mısır zor, çok zor bir süreçten geçiyor. Halkın seçtiği lider mahpus, siyonistlerin maşası yönetimde… Esmalar şehit olurken Allah için sabreden ve direnen kardeşlerimizin, onları rahatsız eden varlığı artık hiçbir hukuk kuralını tanımayacak hâle getirdi Allah düşmanlarını. Bir kararla tam 529 kardeşimizin idamı istendi! Aklın ve vicdanın kabul etmediği bu karara -hamdolsun ki- sessiz kalmayan bir ümmet var. Türkiye’nin her yerinde eylemler, yürüyüşler ve mitinglerle toplanan binlerce insan kardeşlerimizin sahipsiz olmadığını ellerinden geldiğince göstermeye çalıştı dünyaya. Gözünü kan bürüyen zalimlerin sadece bu sebepten geri adım atmasını beklemiyoruz elbette. Şöyle demek daha doğru olacaktır; bizler kimsenin göremediği yerlerde şah damarımızdan yakın olan Rabbimize tüm samimiyetiyle dualar eden, ancak Müslümanlar uyuyor imajını asla çizmemek üzere düşmanlara korku salmak için gövde gösterisini eksik etmeyen akıllı bir ümmetiz. Biliyoruz ki idam ertelendiyse bu dualarımızdan… Biliyoruz ki idam iptal olursa bu dualarımızdan… Ve yine biliyoruz ki idam gerçekleşirse bu bizlerin gafletinden olacaktır!

Değinmeden geçemeyeceğim bir konu da bu tür programlara iştirak eden gençlerin eylem alanında kocaman gülümsemelerle ‘selfie’ keyfi yapmaları! Arkada yazan pankart “530. olmaya geldik”, gencimizin suratında ise olabilecek en zıt ifade. Yahut bir başka örnek; eyleme gitse namazı geçecek bir gencin ikisi arasında eylemi tercih etmesi! Benzer bir örnek de alelacele kılınan duasız bir namazın ardından gidilen eylem. Adeta yer bildirme ve fotoğraf çekme mekânına dönüşüyor güzel amaçlar için çıkılan yollar. “Selfie? Çekildi. Yer bildirimi? Yapıldı. Sosyal medyada durum? Değinildi. Slogan? Atıldı. Dua?? ..”

Hani samimiyet? Hani biz ümmetin duacısıydık? Yoksa biz başta dediğim dua kısmını atlayıp olayı yalnızca gövde gösterisine mi sığdırmaya çalışıyoruz? Ve bundan medet mi bekliyoruz, ne yazık! Ne acı! İnanın bu yazdıklarım ya şahit olduğum ya sıkça duyduğum şeyler. Korkuyorum, korkuyorum çünkü dediğim gibi; bu idamlar gerçekleşirse bu bizlerin gafletinden olacak!
Oradaki kardeşlerimizin imtihanı başka, bizimki bambaşka… Onlara bu zorlu şartlarda sabır ve teslimiyet düşerken, bizim imtihanımız ne kolay diyorum. Kolay imtihanın ne zor Rabbim! Bir dua deyip geçiştirirken imtihanımızı; samimiyetimizi kaybediyoruz. Onlar şehit olup kazanırken biz samimiyetsizliğimiz yüzünden her geçen gün kaybediyoruz!

“Sabrederek ve namaz kılarak (Allah’tan) yardım dileyin. Şüphesiz namaz, Allah’a derinden saygı duyanlardan başkasına ağır gelir.” Diyor bizlere Allah Teâla, Bakara Sûresi 45. ayetinde. Üzerine uzunca tefekkür edilecek ne derin bir mesaj!

Allah bizlerden imanı ve samimiyeti eksik etmesin, zulüm altındaki tüm kardeşlerimize yardım etsin. Âmin.

Vesselâm…