Gurbet Gözüyle Konya

Gurbet Gözüyle Konya

Üniversite hayatımın son zamanlarına yaklaşmaktayım. Geriye baktığımda; sınıfıma, şehre, evime… O okulun dört duvarını şehrin yollarını canlı, renkli, hareketli, güzel kılan benim hatıra sayfalarımda ‘kardeşlerim’.

Konya’ya ilk geldiğimde elimde bir valizim vardı ve kalbimde Rabbimin adıyla açtığım güzel sayfalar. Şimdi ise bu şehre karşı içimde müthiş bir sevinç, heyecan var. Sayfaları her birinde ayrı güzel insan, bambaşka yürekler.
Mezun olmadan Ramazan ayının da tadını almıştım. Ramazan ayrı güzel, her şehirde başka güzelmiş. Arkadaşlarla yapılan sahur muhabbeti, iftarlardan sonra içilen kardeşlik çayı ve Hacıveyiszade Cami’nde teravih namazı.

Bir öğrenci gözüyle hatırlanılan sınav haftası; her vize ve final öncesinde hırsın arkada kaldığı, paylaşımın, yardımlaşmanın öne çıktığı bir atmosfer oluşur. Konuyu iyi bilen isteyene anlatırken, iyi not çıkaran defterini paylaşır, çıkmış soruları bulan çoğaltıp dağıtır. Asıl olan ‘kardeşliktir’. Beraber acemice organize ettiğimiz sınıf pikniğimizin tadı hâlâ damağımızdadır. Ya o hocalarımızla öğle yemeği yediğimiz muhabbet soframız. Biliyoruz ki sınıfcak oluşan bu güzel tablolar hocalarımızın da bizi çok sevmesine neden olmuş olabilir.

Çat kapı gittiğim Konyalı arkadaşlarım. Gurbetin şehri olacakken Konya, yalnızlığımı hiç hissettirmediler. Benim için hep bir demlik çayları vardı. Çay bahaneydi, ablasının yaptığı börek çörek şahaneydi.

Ve yolları yürümeye değer Konya. Hiç korkun olmaz ‘namaz geçecek’ diye. Senin namaz vaktinde yoluna bir cami çıkar. Abdest almak için yeri de vardır. Ve her caminin ayrı bir kokusu olur ki, yaşamış ilim ehli insanların hatıralarını, sohbetlerini hissedersin.

Kışıyla, yazıyla, baharıyla ayrı güzel Konya… Mevlânâ’yı ziyarete gelenlere kapı açmış, Konya Şekeriyle karşılamış, etli ekmeğiyle karınlarını doyurmuş. Burada okumanın bir avantajı olsa gerek ki hem Mevlânâ’yı ziyaret nasip olmuş hem beni.

Veda zamanı geldiğinde otobüsü bekleyişine eşlik eder otogarın ney sesi. Binip giderken hissedersin şehrin elveda deyişini. Muhabbetle hatırlarsın Konya’daki kardeşlerini.