Gör Bak Daha Neler Olacak!

Şapka kanununa muhalefetten Rize halkı, denizden ablukaya alınıp top mermileriyle susturuluyordu. “Ben ne diyorsam o olacak ulen” modundaki elit tabakanın seçkin insanları yönettikleri halkı her açıdan tepelemenin planlarını icra ediyordu.

Cephelerde milyonlarca askerini şehit vere vere kıstırıldıkları son mekân Anadolu’da inanç, itikat, ibadet, tarih, şuur… Hasılı mukaddesat adına ne varsa onlar, bir bir sökülüp atılıyordu ait oldukları yerlerden. Öz yurdunda paryalaştırılan halkın önüne konan tek seçenek, “Medeni milletler seviyesine ulaşmak” ideali idi. O ideale ulaşmanın yolu, kendinde var olan hasletlerden kurtulmaktan geçerdi.

Bunun için Avrupa’dan ithal edilen şapkalarla donattılar insanların kafalarını. Kur’an-ı yasakladılar. Ezan-ı Muhammedi’yi yasakladılar… Yıllar yılları kovaladı ve bugünlere geldik.

Bugünlerde tanık olduğumuz kimi olaylar, geleceğe milat olacak tarihî anların yaşandığını gösterecektir. Meclise bunca yıl sonra başörtüsü ile girilebilmesi hadisesi, dünkü halimize baktığımız zaman bugün için çok önemlidir. Okullardan ancak kaldırılabilen andımız da öyle.

Hiçbir kıymeti harbiyesi olmayan öyle eften püften şeylerle uyutulup kendimizden uzaklaştırılmışız ki… Farkında değiliz, şehrimizin en güzide yerlerine dikilen anıtlara mahkum olduğumuzun… Farkında değiliz çoluk çocuğumuzun beyinlerine enjekte edilen virüslerin. Farkında değiliz içine düşürüldüğümüz tuzağın bağlarından.

Ellerimiz bağlanmış, dillerimiz bağlanmış, kalbimiz kafamız, kalıbımız ama her şeyimizle biz bağlanmışız. Suriye’de yaşanan vahşeti seyretmekten öte yapacağımız bir şey yok; “Acımaktan başka” algısı oluşmuş/oluşturulmuş zihinlerimizde. Mısır’ın eli kanlı silahlı katilleri işbaşında… “Nerdeyse, “bizde olmadı ya, şükür!” diyecekmiş gibi bir halimiz var. Yoksa öyle miyiz?

Milletin uyanışının alametleri zahir olmaya başladıkça bir bir, ümmetin kurtuluşuna doğru adımlar atıldığını göreceğiz/görüyoruz. Filistin, Afganistan, Çeçenistan, Suriye, Mısır… şura bura her yer… Bir şeye muhtaç: kurtarıcı fikre… Önce fikir. Fikrin olmadığı her hareket, netice itibarıyla zilleti doğurucu felaketleri de beraberinde getirir. Hani derler ya, “savaşta kazanıp masada kaybetmek” … Savaşta kazananın masada kaybetmesinden daha büyük bir felaket tasavvur edilemez. Masada kazanmak, fikri manada düşmanlarını galebe çelmek demektir.

Bugünler, o fikrin hakimiyetinin gerçekleşeceği günlerin arefesi günlerdir. Yani, güneş doğmadan meydana gelen ve o doğuncaya kadar alacakaranlığın hüküm sürdüğü, görünen nesnelerin göz kararıyla, el yordamıyla seçilebildiği günlerdir. Hele bir çıksın alem-i cihana baştan başa tezatsız bir bütün halinde nizam teklif eden Mütefekkir Salih Mirzabeyoğlu o zaman GÖR BAK DAHA NELER OLACAK?