Herkesin bir derdi var, doğuştan hasta, Çekilmiş son perdedir kefen, libasta… Bir varmış, bir yokmuş… Var olduğu zaman insanlar ağlar, yok oluğu zaman insanlar anarmış. Gel zaman- git zaman, böyle olmaz aman, diyen zevatı muhteremler bu gelgitlere son vermek için ‘dur’ döğmesine başmışlar. Zira ağlayacakları, gülecekleri anları karıştırmışlar. Demişler ki...