İstiklal Marşının 95.Yıl Dönümü

95 yıldır gururla okuyoruz
Tarihin akışını değiştiren soylu Türk Milletinin bağımsızlığa ve mukaddes değerlerine olan inancının destansı anlatımı, her mısrasıyla milletin ortak duygu dünyasına seslenen eşsiz eser ‘İstiklal Marşı’nın’ milli marş olarak kabul edilişinin 95.yıldönümünü büyük bir gururla kutluyoruz.

Milli şairimiz Mehmet Akif Ersoy’un kaleminden çıkan İstiklal Marşımız, milletimizin hürriyetine göz dikenlere karşı kadınıyla, erkeğiyle, çocuğu, genci ve yaşlısıyla dillere destan mücadelenin ölümsüzleştiği eşsiz bir eserdir. Vatan şairimiz Mehmet Akif Ersoy, aziz Türk milletine verilen hizmetlerin hiçbir karşılık beklemeksizin yapılması gerektiğine inanan büyük bir şair edebiyatçı yazar ve devlet adamıydı. Mehmet Akif Ersoy o dönemde bu şiiri yazabilecek ümit ve aksiyona sahipti. O, İslam şairi olarak milli mücadelenin sivil kahramanıydı.

İSTİKLAL MARŞI NASIL YAZILDI?

İstiklal Savaşı’nda askeri şevklendirmek için bir marşa ihtiyaç duyulduğu kanaatine varılmasının ardından Milli Marşımızı belirlemek için açılan yarışmaya 724 şiir katılmış, fakat içlerinden beğenilen çıkmamıştı. Böyle destansı marşı yazacaklardan ilk akla gelen Mehmet Akif Ersoy ise bu yarışmaya katılmamıştı. Akif, İstiklal Marşımız için para mükâfatlı yarışmaya sıcak bakmamıştı. Milli duyguların para ile haykırılamayacağı düşüncesindeydi. Durumu öğrenen devrin Maarif Vekili Hamdullah Suphi, Akif’e bir mektup gönderdi ve kendisi için para ödülünün kaldırılabileceğini belirtti. Bu gelişmenin ardından Mehmet Akif Ersoy, birkaç gün içinde marşı tamamladı. İlk olarak Ankara’da 17 Şubat 1921 günü Hakimiyet-i Milliye Gazetesi’nde ve Sebilürreşad Mecmuası’nda yayınlandı. 1 Mart 1921’de toplanan Meclis’te mebusların isteği üzerine 3 kere okundu. Marş mebuslar tarafından da çok beğenilmişti. İstiklal Marşımız TBMM’nin 12 Mart 1921 tarihli toplantısında kabul edildi. “İstiklal Marşı, milletin malıdır, milletin eseridir” diyen ve onu Safahat’ına almayan Mehmet Akif Ersoy, o sıralarda büyük bir mali sıkıntı içinde olmasına rağmen, Türk milletinin istiklâl ve hürriyetini para ile haykırılamayacağı düşüncesi ile ısrarla teklif edilen paranın bir hayır kurumuna bağışlanmasını istedi.